İslam’da kurbanın dini hükmüyle ilgili olarak Kur’an’da ve Hz. Peygamber’in sünnetinde önemli açıklamalar yer almış, bu çerçevede oluşan fıkıh kültüründe de konu hakkında ayrıntılı bilgi ve hükümler derlenmiştir. Tarih içinde farklı uygulamalarına şahit olduğumuz kurbanın, zaman zaman en kıymetli varlıklara kadar ele alındığını, hatta bunun için çocukların bile düşünüldüğünü görmekteyiz.

Mesela İbrahim (as)’ın, gördüğü rüyanın yorumlanmasının akabinde oğlu İsmail’i (as) kurban kesme sadakatiyle Efendimiz’in dedesi Abdulmuttalib’in, oğullarından birini kurban olarak adaması ilk akla gelenlerdir.

Kur’an-ı Kerim, Hz. İbrahim’in Hz. İsmail’i kurban etmek istemesini şöyle ifade etmektedir:

“Ey oğulcuğum! Doğrusu ben uykuda iken seni boğazladığımı görüyorum. Bir düşün ne dersin? dedi. O da: -Ey babacığım! Ne ile emrolundun ise yap. Allah dilerse sabredenlerden olduğumu göreceksin. dedi.” (Saffat, 37/102)

Mevzu ile ilgili rivayetlerde, Hz. İbrahim’in çocuğu kurban etme hazırlıklarını yapıp onu keseceği sırada Hz. Cebrail tarafından bir koçun indirildiği ve oğlu yerine, lütf-u İlahi olarak gönderilen koçu kurban ettiği bilinmektedir. Her ne kadar tarihte insanın kurban edilmesiyle ilgili yaklaşımlar sergilenmiş olsa da, bunun gerçekleştiği herhangi bir vaka bilinmemektedir.

Asrı Saadet’te kurban ise, “Rabb’in için namaz kıl ve kurban kes.” (Kevser, 108/2) ayetiyle ümmete bildirilmiş ve tarih boyunca devam edegelen bir uygulama, Kur’an ve hadis tasdikli yürürlüğe konulmuştur. Yukarıdaki ayetin yanında Allah Rasulü’nün (sas) uygulamalarıyla da tebeyyün eden kurban ibadeti, ümmetin sadakatini Allah’a takdim etme adına güzel bir fırsat olarak yerleşmiş ve halen de devam etmektedir. Peygamberimiz (sas), Arafat’tan inip geceyi Müzdelife’de geçirdikten sonra bayram günü Mina’da kurban kesmiş, kendisine

“Bu kurban nedir?” sorusuna karşı da, Atanız İbrahim’in (as) sünnetidir.” diye cevap vermiştir.