Hayattan bezmişsiniz, daha doğrusu siz bezmemek için elinizden geleni yaparken hayat size kendisinden bezin diye türlü oyunlar yapmıştır, yine de hep sabır, şükür, tevekkül noktasında hayatınıza devam etmektesinizdir. Bir anda hiç beklemediğiniz bir yerden öyle bir gol atar ki size, hükmen, resmen ve daha ne gerekiyorsa bütün kategorilerde mağlup olursunuz. Bir nevi dünyanın başınıza yıkıldığını düşündüğünüz anlardan biri ..Böyle bir dönemden geçiyorum. İyi/kötü her anımda yanımda olmuş ve olacakları bile yanıbaşımda istemiyorum. Susuyorum.. Çığlıklarımı tek ben biliyorum.
İşte bu durumdan çıkmam için dua eden insanlar var ve onlar beni mutlu etmesini çok iyi biliyor.
Yukarıda gördüğünüz şirin ev botlarını o insanlardan biri gönderdi geçtiğimiz haftabaşı. Teşekkür için telefon açtığımda ilk cümlem: “Ayaklarım sıcacık acaba nedennn!”diye güldüm, gülmeye halimin olmadığı bir anda.
İyi ki varsın N.ablam! İyi ki varsın..
Bazıları vardır aranızdaki mesafelere inat, hisseder size birşeyler olduğunu, sormak da istemez yaralarınız deşilmesin diye..
İşte onlardan biri, Gönül ablam’dan bu pakette.. Verdiği siparişin ücretini yolladığını sanıyordum ben sadece! Paketi elime aldığımda birşeyler döndüğünü anladım.. Kardeşinin nişan kurabiyelerinden ayırmış bana canımın içi, mis gibi tazecik kahve, tazecik kuruyemişler ve montuma uygun da bir şal. Bir de sıcak satırlar..
Teşekkür ediyorum ablaların bitanesi..
Kızkardeşiniz yoktur ama kendinize yakın gördüklerinize ablalık yaparsınız ya hani.. Derdini dinler, ortak olur, yol göstermeye çalışırsınız. İşte kuzuların en moru da öyle benim için.
Kendini göndermiş bana paketde
Küçük bir kuzu, kokoş küpeler ve içinden muzur birşey çıkacak derken çok hoşuma giden bir şey çıkan o küçük çilek.
Çileği açtığınızda benim gibi poşet düşmanlarının ani alışverişlerinde kullanması için pembiş bir torba çıkıyor. Çantanızın bir köşesinde bulundurmanız için ideal.
Sana da çok teşekkür ediyorum kuzuların en moru..
*******
Bir teşekkür de; beni merak edenlere, bana dua edenlere gelsin.. Biraz daha zamana ihtiyacım var sanırım. Hepinizi çok seviyorummmmmm…
Aralık 28th, 2009 at 20:18
Canım benim oluyor bazen ama inşallah kısa zamanda geçer dualarım seninle.
)
papatyaların bir tanesi
Aralık 28th, 2009 at 20:23
bloğunuzu sessiz bir şekilde takip edenlerdenim. zamanın hep iyi bir ilaç olduğu söylenir. sizinde zamana ihtiyacınız varmış, inşaallah size ilaç olur. sıkıntılarınızdan kurtulursunuz. bir bakmışsınız herşey güllük gülistanlık oluvermiş.
Aralık 28th, 2009 at 20:39
isimsiz, adın ben de saklı kalacak hep.. ama hep.. zaman bana ilaç olmayacak biliyorsun. benim ilacımın ne olduğunu da biliyorsun..
Aralık 28th, 2009 at 21:37
hepsi birbirinden hos hediyeler. Ne kadar sicacik tutar onlar simdi ayaginii. Valla tamda benimde ihtiyacim var nedense kac gundur ayaklarimi isitamiyorum, ayakkabilari gorunce kendiliginde isiniverdiler : ) Gule gule sicat ayaklarini.
Aralık 28th, 2009 at 21:56
her işte bir hayır vardır sözü zor anlarımda en büyük destekçim olur her zaman; siz de öyle düşünün lütfen
Aralık 28th, 2009 at 23:06
Canım öyle deme bencede zaman herşeyin ilacıdır…hem de herşeyin…
Ssabır ve dua müslümanın ilacı ve silahıdır…
Sevgi ve dua ile kardeşim…
Aralık 28th, 2009 at 23:26
canım rabbim sıkıntılarını gidersin inş. böyle güzel dostların varlığı insana güç verir
Allah’a emanet ol
Aralık 28th, 2009 at 23:36
canım inşallah bu imtahanını da atlatacaksın..yüzünün güldüğü,kalbinin huzurla dolduğu günlere tez zamanda kavuşman dileğiyle dualarım seninle..RABBİM yardımcın olsun..
Aralık 28th, 2009 at 23:52
mutluluk mu o da neymiş. zaman mı o da neymiş. hayat mı o da neymiş… diyor insan yaşadıklarının acısını bile daha yüreğinde hissedemeden yenileri eklenince. ve sonunda karar veriyor işte emanet bu yük ağır mı ağır.
mevlam daha ağırlarını yüklemesin. yüklenirse de biz acizlere yardım etsin. çünkü Ondan başka yar ve yardımcı yok.
yüreğinde kocaman dua olsun hep O olsun.
huzurla kalınız.
Aralık 29th, 2009 at 00:15
Canım içi kardeşim seni inan çok seviyorum…Zor günlerini hissetim inan canım…Sana biraz da olsa faydam olduysa ne mutlu bana…Küçücükkk hediyelerimi beğenmene sevindim…Sen her şeyin daha iyilerini hakkediyorsun…Allah herkesin kalbine göre verirmiş. Sen kalbini ferah tut canım…Elimden geldiğince yanında olacağım…Uzaklarda bir ablan olduğunu sakın unutma…
Seni seven ablan gönül…
Aralık 29th, 2009 at 00:21
Güle güle kullan hediyelerini, hepsi cok güzeller. En önemlisi düsünülüp, kalpten gelmis seyler… Cok güzel böyle sevgi dolu insanlarin seni mutlu etmeye calismis olmalari, Allah da onlari mutlu etsin.
Bu arada basindaki kara bulutlar yerini sicacik günesli bir havaya birakir insallah.
Aralık 29th, 2009 at 00:31
Canım birini sevmek için görmek gerekmiyor senin kalbini güzelliğini görmek için seni seni okumak bile yetiyor…
Rabbim yar ve yardımcın olsun ..
Hediyelerin çok cici hepside birbirinden güzel güle güle kulann…,
)
En kıza zamanda eski papatyayı istiyorum
Aralık 29th, 2009 at 00:39
hayat üzülmeye değmeyecek kadar basit, yaşamaya değecek kadar anlamlı olsa gerek. kendimize verdiğimiz değerlerin üstünde ikinci ve hatta üçüncü şahıslara bahşettiğimiz değerler sayesinde umutsuzluğa, karamsarlığa ve de bahtsızlığa uğramamızın tek nedenidir.
sorunumuz ne olursa olsun, hangi konumda bulunursa bulunsun, sorunu yaratanlar çözüme katkı vermediği sürece
sorunun haytımızda iz bırakacağı herhangi bir değeri yoktur.
bu açıdan dert etmeye değmez, gelecek için ders almamız gerekir. mutlak bir yerlerde yanlış yaptığımızı anlamaya çalışmalı ve böylesi yıllar sonrasına ötelenebilecek bir sorunu bu gün yaşıyor olmamıza sevinmeliyiz.
kırılan bir vazoyu tamir sayesinde ilk haline döndürme şansımız yoktur. tamirli haliyle taşıdığımız vazo her daim üzerinde çatlaklar taşır.
Aralık 29th, 2009 at 09:30
Ah be canımın içi, daha fazla yormasan o minik yüreğini, toparlasan artık kendini. Bak kaçgündür yüreğim el vermiyor o sesini duymayai her telefon sonrası kendime gelemiyorum diye arayamıyorum bile 3-4 gündür
Seni çooook ama çok seviyorum biliyorsun, yüzünde minicik bir gülümseme oluşturabildi isem ne mutlu bana
Aralık 29th, 2009 at 11:09
SEVGİLİ PAPATYA…
BU DÜNYA İMTİHAN DÜNYASI SENDE BİLİYORSUN. İSTEMEDİĞİMİZ BİR OLUMSUZLUK OLDUĞUNDA HEMEN KÜSÜYORUZ HAYATA VE “NEDEN BEN” DİYORUZ. BU SORUYU O KADAR ÇOK SORMUŞUMDUR Kİ… AMA İNAN Kİ ZAMAN HERŞEYİN İLACI… ZAMAN ÖYLE BİR AKIP GİDİYOR Kİ… O KAPANMAZ DEDİĞİN YARALAR DA KAPANIYOR, BİR DAHA AÇILMAZ DEDİĞİN KAPILAR DA AÇILIYOR…
SEN İMANLI, TEVEKKÜL ETMESİNİ BİLEN VE BUNLARIN GETİRİSİ İLE SABIRLI BİR İNSANSIN. NE GÜZEL Kİ, SENİ SIKINTILARINDAN UZAKLAŞTIRMAYA ÇALIŞAN DOSTLARLA DOLU ETRAFIN. KİMSE İÇİN ÜZÜLMEYE, ŞU KISACIK DÜNYAYI HÜZÜNLE GEÇİRMEYE GEREK YOK. O DA FANİ, SEN DE FANİSİN… HERŞEY GELİP GEÇİCİ… MÜHİM OLAN AHİRET SAADETİ…
RABBİM BİZLERİ SEVDİKLERİMİZLE BERABER EYLESİN VE SEVDİKLERİMİZİDE RIZASINA UYGUN EYLESİN…
SON OLARAK “NEDEN BEN” DEDİĞİM ANLARDA BANA İLAÇ OLAN ŞU SÖZÜ SANA DA İLAÇ OLMASI ÜMİDİ İLE YAZIYORUM:
ALLAH’A EMANET OL GÜZEL KARDEŞİM…
Aralık 29th, 2009 at 11:14
kesinlikle daralığımız bunaldığımız zamanlar oluyor canım seni çok iyi anlaıyorum burada okadar güzel dost ve dostluklar var kii gerçekten unutturuyor bazı şeyleri yalnız kalmmaya özen göstermelisin daha kolay oluyor bunalım hissettiğin anlarda kendini dinleme
hayata açıl diyorumm hediyelerini güle güle kullan ve hep kıskanıyorum sizi istanbulun tadını çıkar ben bir istanbulluyum ama ona çookk uzağımmm
Aralık 29th, 2009 at 13:08
Canım herşey gönlünce olsun. Bütün dualarım seninle.
Sevgiler.
Aralık 29th, 2009 at 13:12
Güle güle kullan canımıniçi,yüzünü güldürecek insanlardan ve imkanlardan kaçma emin ol sen ne yaparsan yap o insanlar yanıbaşında (kovsanda gitmeyenler grubu olarak grup kuracaz yakında
Aralık 29th, 2009 at 13:13
Papatyam hayatımızın çeşitli evrelerinde çok farklı sıkıntılar yaşıyor ve Rabbimizin bizlere verdiği kuvvetle
atlatıyoruz.Rabbim taşıyacağımızdan ağır dertler vermesin
bak ne mutlu böyle harika dostlarımız var sanki içlerine
doğuyor sıkıntılı anlarımız.Bizi düşünerek yolladıkları hediyeler sayesinde dünyamız aydınlanıveriyor.Rabbim çok büyük sıkıntımızı bizi sevindirerek yok eden sebepler veriyor çok şükür kocaman öptüm…
Aralık 29th, 2009 at 13:17
İsimsiz ve isimsizin adı sende saklı olan blog sahibesi ikinizide tanıyan birisi olarak;
Zaman ilaç olacak demiyorum Rabbim derman olacak yaralarınıza ve yüzünüzü güldürecek…
Aralık 29th, 2009 at 13:21
Bu arad demeden geçemeyeceğim botlarda pek ciciymiş aynı senin gibi,hepsi ayrı ayrı çok güzeller bu güzel yürekli insanlara bir teşekkür de benden gelsin
Aralık 29th, 2009 at 13:31
Bu kısa hikayeyi paylaşmak istedim.
Sultan Mahmut bir gün vezirlerinin hepsini toplayıp, bana bir yüzük yaptırın ve üzerine öyle birşey yazdırın ki ona her baktığımda, hüzünlüysem neşeleneyim, neşeliysem hüzünleneyim diye buyurmuş.
Vezirler toplanmışlar dört bir yana haber salmışlar. Sonunda bir gün yüzükle sultanın karşısına çıkmışlar, yüzüğü vermişler. Sultan Mahmut tamam işte bu demiş. yüzüğün üzerinde ” BU DA GEÇER YA HU” yazıyormuş…
Böyle bir yüzüğümüz yok ama Bu da Geçer Ya Hu diyebilelim inş. Tez zamanda sıkıntıların bi yaprak gibi uçar gider inş.
Aralık 29th, 2009 at 13:32
BU DA GEÇER YA HU , ALLAH VAR KEDER YOK
Aralık 29th, 2009 at 13:42
yorgun bir sabahla başlayan gününsonundaki karanlığa sığınırm ben… ne mutlu nede mutsuz..ne zaman tamamen sorusuz olduki dünya ama herşeye rağmen ayakta kalmalı hayatta hissettiklerini bütün cıplaklığıyla ortaya komalı bence en zor kişinin kendiyle savaşıp hem galip hem moğlup olması umarım bu savaşı sevdiklerimiz kazanır dualarım sizinle
Aralık 29th, 2009 at 13:49
Selamlar Lulummm,
Ne oldu sana, nazar mı oldun?
Unutma karanlığın en koyu olduğu an, aydınlığa en yakın andır.
Hepimizin sınandığı konular ayrı oluyor. Sonunda kazanan sabreden oluyor.
Biz inançlı insanlarız, görelim bakalım mevlam neyler, neylerse güzel eyler.
Dilerim en kısa zamanda sorunların hayırla sona erer. Allah yardımcın olsun.
Facebook’a eklemiştim seni, onaylamadın sanırım…
Aralık 29th, 2009 at 15:27
Yazdığın satırları okuyunca çok duygulandım.Derdini tam bilmiyorum ama tahmin edebiliyorum.Cananım rumuzuyla yazan arkadaş çok güzel özetlemiş.Önemli olan ahiret saadeti.Ayrıca şunları sakın unutma Allah sevdiği kullarını daha çok imtihan eder ve kimseye kaldıramayacağı yük vermez.Allah a emanet ol.Rabbim kısa zamanda huzur verir inşallah
Aralık 29th, 2009 at 16:39
söylenecek fazla bir söz yok..seni ne kadar iyi tanımışız ki sen gerçekten tevekkül sahibi bir insansın…ama insansın…sende üzülürsün….derdine o an büyükmüş küçükmüş demeden üzülürsün…ilerde arkana bakıp gülümseyeceğin bişey bile olsa şu anda üzülürsün..ama bunlar insanı olgunlaştıran şeyler…şükretmeyi,hamdetmeyi ve mutlu günlere gülmeyi öğreten acılar….
sorun nedir bende bilmiyorum….eğer problem sağlık değilse,sevdiklerinin kaybı değilse sen yinede kendini çok üzme…sen herzaman hayırlısını isteyen bir insansın bunu biliyorum…şu anki duygularının istediğin hayrın bu olduğunu düşün…rahatla…
Aralık 29th, 2009 at 18:27
Papatya’cım umarım bütün sıkıntıların su gibi akıp gider. Ne kadar şanslısın ki uzakta-yakınında seni seven düşünen insanlar var. Sevgilerimi yolluyorum sana..
Aralık 29th, 2009 at 20:44
canım uyarın için sağol ama yayımlanıcak bir makale değil yinede dikkate alarak yazıyı bölüyorum
teşekkürler…
Aralık 29th, 2009 at 21:11
canım hakkında hayırlısı dualarım seninle
Aralık 29th, 2009 at 22:13
Canım hastayım yeni gelebildim bloğuna.. açıldığına sevindim,ulaşamamıştım bir kaç gün… sıkıntının ne olduğunu bilmiyorum ama umarım bu kötü zamanlar çok çabuk geçer.. benim hediyemde umarım yeni yıl günü elinde olur
fincanlardan bulamadım ama hoşuna gideceğini düşündüğüm ciciler yolladım 
hepsini iyi günlerde kullan…
öpüyorum…
Aralık 29th, 2009 at 23:40
anam ne çok sevenin varmış.biz ölsek cenazemiz kokar ay
)
Aralık 30th, 2009 at 09:32
insanın sevilmesi kadar mutlu eden birşey varmı?
Aralık 30th, 2009 at 09:51
canım zihinsel becerilerinin gelişt,ğ,ni her yerde dururla söyleyebilirsin!
bu soruyu bilen tek kişisin!
Aralık 30th, 2009 at 11:16
sa.Canım papatyam,sıkıntılı günün ömrü kısadır RABBİM çekemeyeceğimiz yükle imtihan etmesin amin..şimdilik mısafır sonrası huzur,mutluluk..sevgiyle kal..A.E.O
Aralık 30th, 2009 at 17:55
Prensescim seni o kadar iyi anlıyorum ki..Öyle bir dönemdeyim ben de. İçime içime ağlıyorum, içime dönüp bağırıyorum. Ne konuşmak, ne kimseyle görüşmek istemiyorum. Geçenlerde bloguma da ara vermeye karar vermiştim ya yapamadım. Çünkü bu sayfalar bize kendimizi iyi hissettiren, başka başka şehirlerde beraber çarpan gönülleri birleştiren yerler oldu..Siz dostlarım bana yazdıkça daha iyi hissettim kendimi…
Umarım sıkıntıların en kısa sürede geçer, rahatlarsın…
Dostların ne güzel armağanlar yollamış sana. Ne çok sevildiğini hep düşün ve sakın ümitsizliğe kapılma. Herşeyin bir çaresi var. Sen kendine iyi bak yeter ki..
Sevgiler.
aslı
Ocak 6th, 2010 at 17:18
ehehehe çileek tam senlik dimii bende ilk görüşte muzur bişi sansamdaa aklıma ilk sen geldin içi açılıncaa
bi sana bi kendime aldıımm ,, morudaa buzdolabınaa yapıştıır her an aklınd aben oliim tebessüm et istediim 