Çınar Ağacı filminin gala gecesi görüntülerini ve fragmanını izlemiştim televizyonda. Gitmeyi çok istiyordum, pazar günü niyetlendim ama yanıma arkadaş bulamadım Anneme de filmin konusunu anlatmıştım ve hoşuna gitmişti. Çocukluğunda gittiği yazlık sinemalar harici sinemaya gitmeyen kadını, hadi benle gel nolur diye bugün sinemaya götürdüm Yanımıza ciciannem ve Ceydamı(ketçapppp) alarak tabi.. Sabah ilk matineye gittiğimiz için salonda bizim haricimizde bi teyze daha vardı Evimizde gibi rahat rahat izledik filmi.

Herkese tavsiye ediyorum, tam bir aile filmi. Özellikle de  annenizle aranız açıksa, ona bakıyor ve bıktıysanız vs gibi durumlarda hayata bakışınızı değiştireceğine eminim.

Dinimiz hoşgörü ve güzel ahlak dini ve Allah’a itaatten sonra anne-babaya itaat geliyor malumunuz. Fakat ne yazık ki günümüzde toplumumuz o kadar yozlaştı ki, ne büyüklere, ne ana-babaya saygı kalmadı. Bu filmle tekrar özümüze dönmemizi umuyorum..

Dört çocuk, torunlar, iki ayda bir evden eve taşınan çiçekler, plaklar, bir sandık ve gramafon. Ve iki ayda bir buluşulan Çınar Ağacı!

Emekli öğretmen Adviye Hanım’ın biraz muzip, biraz huysuz kişiliği çocuklarına hayatı zorlaştırıyor görünse de torunu Barış’ın hayatındaki en anlamlı şey “anneannesi”dir. Bir tek Barış, anneanneye kavuşulacak  Çınar Ağacı buluşmalarını ve sıranın onların evine gelmesini iple çekmektedir!