Ölülere Hediye Vermek..

Makaleler Yorum Yaz

fatiha 002

 

Zihnime meali “Rabbimiz! Hesabın görüleceği gün, bana, ana-babama ve (bütün) müminlere mağfiret eyle!” olan ayet düşüyor. Bu duayı hayatta olan olmayan tüm annelere hediye etmek geliyor içimden.

Çocukların teyzeleri var mı?’’ diye soruyorum merakla. İçimden de olmasına dua ederek.

“İki teyzeleri var, biri İstanbul’da biri başka bir ilde” diye cevaplıyor babaanne, bunun bize faydası ne ki dercesine.

“Bu çok iyi, teyzeler işimize bayağı yarayacak” diyorum sevinçle.

Çocukların annesi öldüğünden beri babaanne de ölmüş sanki. “Canlı bir cenazeyim. Gelinimin yerine ben ölseydim keşke. Böyle yaşamak çok zor. Torunlarıma her baktığımda yüreğimden bir şeyler kopup gidiyor.”

Anneleri öbür âleme alındığından beri beş, yedi ve on bir yaşındaki torunlara kendisi bakıyor. Kocasıyla, oğlunun evine çok yakın bir yere taşınmışlar. Akşama kadar çocuklarla ilgileniyor, babanın eve gelme saatinde görevi oğlu devralıyor. Yakın oturan hala da sık sık yardıma geliyor. “Çocukların teyze ve dayıları da ellerinden geleni yapıyorlar Allah var, Allah onlardan da razı olsun.”

“İki senedir mayıs ayı gelince içime bir sızı düşüyor” der demez gözlerinden yaşlar süzülüyor.

Kâğıt mendil kutusunu uzatıyorum.

Gözlerini kuruluyor ağır ağır. Oğlu bir ona bakıyor bir bana. İçten içe annesine kızgınlık duyduğunu sezinliyorum, anne yeter artık, kes şu ağlamayı dercesine.

“En büyük torunum geçen hafta iki gözü iki çeşme okuldan geldi, ne diyeceğimi, ne yapacağımı bilemedim.”

Niye annesi yok olsun?..

Ne olduğunu tahmin etsem de devamını o getirsin diye sessizce bekliyorum.

“Sınıfta Anneler Günü konuşulmuş, torunuma arkadaşları annene ne alacaksın deyince ağlamaya başlamış. Yavrumun annesi yok ki hediye alsın.”

“Pardon ama, niye annesi yok olsun ki, annesi var torunlarınızın” diyorum, sesime sinmiş kızgınlıkla.

“Nasıl?” diye soran bakışlarına “Anneleri öldü dedim ya” diyen sesi eşlik ediyor babaannenin.

“Tamam şimdi doğruyu söylediniz. Bu çocukların annesi yok değil ki, bu dünyada değil de ahiret âlemlerinde yaşıyor, hepsi bu. Çocuklara anneleri yok muamelesi yapmayı doğru bulmuyorum.”

Yüzüne yayılan gevşeme ve rahatlamadan söylediklerimin aklına yattığını hissediyorum babaannenin.

“Gelelim şu Anneler Günü meselesine. İki şey önereceğim. Birincisi teyze anne yarısıdır denir. Çocukları ufak tefek hediye alıp anne hükmündeki teyzelerinin Anneler Günü’nü kutlamaya götürebilirsiniz. Bu çocukların kendilerini günün anlamından dışlanmış hissetmelerine bir nebze de olsa mani olacak, rahatlatacaktır.”

Sessiz sedasız konuşmayı dinleyen baba, “Bu fikir hoşuma gitti” diyor sevinçle.

Kısa bir sessizlikten sonra, “Ayrıca,” diyorum, “anneleri vefat edip ahiret âleminde yaşıyor olsa da hâlâ çocukların annelerine hediye vermeleri mümkün.”

En değerli pırlantadan kıymetli

Her ikisi de yerlerinden şöyle bir doğrulup merakla yüzüme bakıyorlar.

“Yakınlarda şöyle bir hadis görmüş, bilgisayarıma kaydetmiştim. Müsaadenizle okuyayım.”

Ses çıkarmadan dinliyor her ikisi de. Tane tane okuyorum.

“Ölen kimse kabrinin içinde boğulmak üzere olup da imdat isteyen kimse gibidir. Babasından yahut kardeşinden veya dostundan kendisine ulaşacak duayı beklemektedir. Nihayet dua kendisine ulaştığında bu duanın sevabı ona dünya ve dünyada bulunan her şeyden daha kıymetli olur. Muhakkak ki, hayatta olanların ölüler için hediyeleri dua ve istiğfardır.”

“Çocukları karşınıza alıp bu hadisi onlara okuyabilir ve annelerine yapacakları duayı annelerinin ruhunun hissedeceğini ve bunu çok çok kıymetli bir hediye olarak kabul edeceğini anlatabilirsiniz. Mesela birlikte Fatiha okuyabilir, sonra birlikte ‘Allah’ım bu okuduğumuz Fatiha’yı annemizin ruhuna Anneler Günü hediyesi olarak gönderiyoruz, sen ilet,’ diyebilirsiniz. Hatta bunu arzu ederseniz Anneler Günü’nde kabir ziyareti eşliğinde de yapabilirsiniz. Böylelikle bu hayatta olsaydı dünyanın en değerli pırlantasına bile bu kadar sevinemeyeceği çok kıymetli bir hediye vermiş olursunuz bu çocukların annesine.”

Onlar gidiyor.

Zihnime meali “Rabbimiz! Hesabın görüleceği gün, bana, ana-babama ve (bütün) müminlere mağfiret eyle! (İbrahim; 41)” olan ayet düşüyor.

Bu duayı hayatta olan olmayan tüm annelere hediye etmek geliyor içimden.

 

Mustafa Ulusoy

1 Yorum Yapılmış “Ölülere Hediye Vermek..”

  1. elif kızın anası Says:

    bu yazıyı daha öncede okumuştum burada ve ozamanda hayran olmuştummm….. cansın iyiki varsın yaz hep paylaş boyle aydınlatt :)

Yorum Yaz

 

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.

couk